يكي از مسائلي كه ما ايراني ها باهاش درگير هستيم، مسئله نوآوري هست. هميشه تحت فشار بوديم و بهمون تلقين كردند كه شماها نوآوري ندارين و فقط تقليد ميكنين. اما باور كنين اينجوري نيست. نمونش رو در همين خوابگاه خودمون مي بينيم.
نيروهاي زحمتكش خوابگاه در اقدامي بي نظير، در تمامي تخلي گاه هاي خوابگاه، يك جالباسي كوچك نصب نمودند. يكي از نكات جالب اين است كه هيچ كدام از اين جالباسي ها موازي زمين نبوده و نسبت به زمين اريب هستند.
نكته ديگر اين است كه تخلي گاه معروف ما كه در پست قبلي آمده بود نيز از اين خوان نعمت بي نصيب نماند.
سؤال اصلي كه مطرح است، نحوه استفاده از اين جالباسي ها است. در حقيقت نوآوري كه صحبتش را كرديم، نصب جالباسي نبود، بلكه همين نحوه استفاده بود.
شما عزيزان مي توانيد نظرات خود را در قسمت نظرات درج و مسئولان را از بلاتكليفي در آورده و از طرفي يك نوآوري جديد ارائه كنيد. به عنوان مثال، دانشجوياني كه با زيرپوش به تخلي گاه مي روند مي توانند زيرپوش خود را درآورده و روي جالباسي قرار دهند. و يا آن دسته از دانشجويان كه زيرپوش بر تن ندارند، مي توانند ... خود را بر روي جالباسي آويزان نمايند (از آنجا كه اكثر دانشجويان ارشد در اين خوابگاه، سال دومي هستند، لذا اكثريت آنها واكسن هپاتيت را زده و نوآوري دوم كه ارائه شد، باعث انتقال هپاتيت نخواهد شد. انشاءالله كه كسي ايدز ندارد.) نوآوري سوم آن است كه دانشجويان قبل از رفتن به تخلي گاه، كت يا كاپشني بر روي زيرپوش خود پوشيده و هنگامي كه با مشكل لباس اضافه بر تن مواجه شدند، برقي در چشمان آنها ايجاد و با خوشحالي و تعجب، امكان ارائه شده را مشاهده كرده و كت يا كاپشن خود را بر روي جالباسي آويزان نمايند.
بله، اينها همه نمونه هايي از نوآوري بودند، تا كور شود هر آنكس كه نتواند ديد!
